Ons geloof, het jaar door ...

Zo door het jaar heen zijn er in het katholieke geloof vele feest- en gedenkdagen, tradities en rituelen. In deze rubriek wordt hiervan uitleg gegeven. Wellicht een geheugenopfrisser voor uzelf en uw kinderen.


Uiterlijke schijn of innerlijk licht?

Het is nacht. Ik word wakker van een geluid op staat. Omdat ik wil weten wat er gebeurt, stap ik uit bed en gluur tussen de gordijnen door naar buiten. Ik zie vier jongens rondhangen. Twee ervan lummelen doelloos rond. Eén vindt het nodig een verkeersbord als uitlaatklep te gebruiken. Een andere jongen ligt languit op straat. Er komt een auto aan en ze besluiten verder te trekken. Hun manier van lopen doet vermoeden dat ze iets hebben gebruikt. In mijn ogen zijn het nog kinderen en ik vraag me af: ‘Waar gaat het mis? Hebben ze soms geen liefdevol thuis?’

Soms maak ik me zorgen over de jongeren van nu, die in een wereld opgroeien waar zoveel op hen afkomt. Hoe kunnen ze daar het beste mee omgaan? Hoe vinden ze in deze wereld hun weg? Hebben ze een solide basis om hun bestaan op te bouwen en hebben ze een doel voor ogen? En al hebben ze geen vaste basis of doel, wie helpt ze dan op weg?

Geen doel voor ogen hebben, iedereen kan daar anders op reageren. Zo kun je samen doelloos zijn. Het samen niet weten schept toch een band. Kun je elkaar een beetje bezighouden. Maar de zin van je leven niet zien, kan je ook passief maken. Als er geen zin is, waarom zou je dan iets doen? Een andere reactie kan zijn, dat het machteloze boosheid opwekt. Boosheid die soms afgereageerd wordt op de omgeving. Zoals de jongen die zijn frustratie op een verkeersbord uitleeft. Het bord hier bij ons op de hoek zegt: Voorrang verlenen! Maar wat als je geen idee hebt wat je voorrang dient te geven in je leven? Dan wekt zo’n signaal je boosheid op. Hoe bijzonder is hier de symboliek.

Maar laten we de parabel van dit verhaal nog even verder doorvoeren: Het is midden in de nacht, het is donker. Wie het niet weet, zoekt als in het duister zijn weg. Gelukkig is daar die auto met zijn koplampen aan. Hoe donker ook, er is altijd een lichtpunt in je bestaan. Vaak zoeken we echter het licht in de buitenwereld. We hopen iemand te vinden die ons de weg wijst, ons redt of gelukkig maakt.

En soms is dat ook nodig, iemand die een hand uitsteekt. Die je even verder helpt in je zoeken naar een antwoord op je vragen. Lieve jongens van de straat, graag zou ik die iemand zijn. Maar ik kan jullie moeilijk helpen, om de simpele reden dat ik jullie niet ken. Kon ik jullie maar vertellen, dat wie je ook bent en waar je ook bent, er altijd een lichtpunt is. Een licht dat in jezelf te vinden is. Het is het Licht van Liefde en Wijsheid, dat we ook God kunnen noemen en waar iedereen een vonk van is. Dit innerlijk licht is het licht van je ziel. Je ziel is wie je in diepste wezen bent.

Wil je weten welke richting je op kunt gaan in je leven? Luister dan naar je ziel en de stem van je hart. Jouw hart kan je vertellen wat bij jou past. Je hart kent jou door en door. Je verlangens en je passies. Je passies laten je de mogelijkheden zien wat je kunt doen met je leven en waar jij je gelukkig bij voelt. Ze laten je zien wat je met liefde doet. Liefde is de basis. Ten eerste liefde voor jezelf. Want hoe kun je van anderen en alles houden, wanneer je niet van jezelf houdt … Wanneer je liefde in jezelf hebt gevonden, kun je leven vanuit een liefdevol hart. Maar ook als je je leven al vorm hebt gegeven, doe je dan datgene waar je hartstocht bij voelt? Leid jij een leven met bevlogenheid en bezieling?

Laat je eigen hart je de weg wijzen. Vaak kijken we naar de buitenwereld en hoe we daar in passen. Maar in plaats daarvan kunnen we naar onszelf kijken en naar wat wij de wereld te geven hebben. Om daarbij onze weg te vinden, kunnen we vertrouwen op onze eigen hart. Je hart dat de poort is naar je ziel en je ziel … is je innerlijk Thuis.

Van de redactie: Ellen Winnubst