Ons geloof, het jaar door

Zo door het jaar heen zijn er in het katholieke geloof vele feest- en gedenkdagen, tradities en rituelen. In deze rubriek wordt hiervan uitleg gegeven. Wellicht een geheugenopfrisser voor uzelf en uw kinderen.


Kerstkind

Waar denk jij aan wanneer je in de kerststal een baby ziet liggen? Zo klein en kwetsbaar en zo teer. Stel dat het je eigen kindje zou zijn, hoe zou je dan voor dit kindje zorgen? Je zou het kind te drinken en te eten geven. Je zou het veel aandacht geven en knuffelen. Je zou er voor het kindje zijn, wat er ook gebeurt. Je wilt het beschermen en er zelfs voor vechten als het moet.


Het kindje in de kerststal is niet zomaar een kind. Het is een kind dat mag opgroeien in de wetenschap dat het voortkomt uit God, Bron van Liefde. Met die kennis, dat deze Liefde er altijd voor hem zal zijn en altijd voor hem zal zorgen, groeide Jezus op tot een volwassen man. Een man die bekend staat om zijn daden en zijn wonderen. Een man die zelf als een vader zorgde voor de mensen om hem heen. Hij gaf aandacht aan wie dat nodig had. Hij was zorgzaam voor de kwetsbaren.

Jezus hield van ieder mens, hij was innerlijk bewogen. Jezus voelde compassie bij iedereen die hij tegenkwam. Deze compassie bracht hem er toe tot actie over te gaan. En wat voor acties! Naast het zorgzame dat wij vast allemaal wel herkennen, verrichtte Jezus verschillende wonderen. Daden die buiten de heersende natuurwetten om gaan. Daden van een andere orde.

Wat is het wat Jezus zo koestert?
Wat is het waar hij voor vecht?
Hij spreekt nooit loze woorden,
maar hij (be) leeft het echt.
Zijn woorden zijn de taal van Liefde.
Zijn daden komen voort uit het hart.
Van zijn boodschap en daden
waren liefde en compassie de start.

Wat voel je als je naar een baby kijkt? Dit wonder van nieuw leven. Dan voel je liefde en compassie, de aanblik van een baby laat niemand koud. Niet omdat het kind iets gepresteerd heeft, maar gewoon omdat het er is. Naar dat gevoel handel je dan. Met zorgzaamheid en respect voor dit nieuwe leven. Hoe zouden we met elkaar omgaan, wanneer we in ieder mens het kind blijven zien … We zouden handelen met compassie, bij wie we ook tegenkomen op ons pad. Dat kan op een heel simpele manier: “Wat fijn dat jij er bent!”

Gelukkig zijn er veel mensen, die lief en zorgzaam zijn. Ze zetten zich onbaatzuchtig in voor een naaste of de gemeenschap. Waarschijnlijk ben jij één van hen. Maar voel je ook compassie bij iemand, die je niet zo ligt? Bijvoorbeeld iemand met hele andere denkbeelden of voorkeuren dan jij? Heb je ook compassie met mensen die jou irriteren? Ben je in staat van iemand te houden, die niet aan jouw voorwaarden voldoet?

Waar denk jij aan wanneer je in de kerststal een baby ziet liggen? Het is ook hoe jij ooit begon. Klein, kwetsbaar en afhankelijk. Nu je volwassen bent, voel je je misschien nog wel eens zo. Heb jij dan aandacht voor het kind in jezelf? Probeer eens naar jezelf te kijken, zoals God dat doet. Je bent het waard om van te houden. Niet om wat je hebt gedaan of wat je doet, maar gewoon omdat je bestaat. God ziet hoe mooi je bent. Hij heeft onvoorwaardelijk lief.

Van jezelf en anderen houden is de basis voor leven in vrede. Door te leven met compassie, tonen we elkaar liefde en respect. Dat is wat Jezus gedurende zijn leven liet zien. Jezus zag de imperfecties van de mens zonder het gevoel van onvoorwaardelijke liefde te verliezen. Hij zag wie (geestelijk) hongerig was of ziek. Hij hielp de mens in nood zonder er iets voor terug te verlangen. Zo werd Hij een brug tussen de aardse werkelijkheid en Gods wereld van onvoorwaardelijke liefde.

Gods Liefde is liefde van een andere orde. Deze orde maakt geen onderscheid, maar verbindt. Deze brug, is wat Christusliefde is en deze is beschikbaar voor iedereen. Dat is de essentie, dat wij elkaar liefhebben met die Christusliefde, die boven de menselijke op zichzelf gerichte liefde uitstijgt. Wanneer wij allen leven vanuit Christusliefde, kunnen we samen wonderen verrichten.

Zoals Jezus deed met twee broden en vijf vissen, zo voeden wij niet in ons eentje een grote groep mensen. Wat wij wel kunnen doen is gezamenlijk een omgeving creëren, waarin ieder mens krijgt wat hij of zij nodig heeft. Een gemeenschap waarin iedereen zich gezien en begrepen voelt. Daarvoor is iedereen nodig. Liefde kan alleen het hart vormen van onze gemeenschap via ieders persoonlijk hart. Ieder mens heeft in zichzelf de voedingsbodem waarop een gemeente van vrede kan groeien.

Zonder liefde is de wereld koud en kil. Buiten lijkt het steeds kouder te worden. Er lijkt voor liefde  weinig plaats, vrede een onhaalbare zaak. Maar wat als we klein beginnen en het dan laten groeien: Vrede in je hart, vrede in je huis, vrede in je dorp, vrede op aarde. Geef daarvoor eerst liefde in jezelf de ruimte. Toon liefde en respect aan iedereen die je tegenkomt. Wees gewoon altijd vriendelijk. Vriendelijkheid heeft namelijk een sneeuwbaleffect.

Verras maar eens een onbekende met een vriendelijke daad zonder er iets voor terug te verlangen. Het maakt niet uit wie die ander is, of wat hij of zij heeft gedaan of doet. Wanneer we dat in ons dorp allemaal zouden doen, maken we het leven in ons dorp steeds een beetje mooier. Ieder mens wil gezien en gehoord worden.

Er is een dorst naar oprechte liefde en ieder mens hongert ernaar ergens bij te horen. Iedereen wil zich veilig voelen. Daarin verschillen wij niet van een kind. Maar nu we volwassen zijn, kunnen we dat wat wij nodig hebben, aan onszelf en elkaar geven; door de manier van met elkaar omgaan, door onze manier van leven. Dat kan door onze geest met ons hart te verbinden, zo ontstaat er ruimte voor de Liefde van God: namelijk LIEFDE in VERBONDENHEID.

Er is een Liefde zo groot, dat het bergen kan verzetten
Maar Liefde in Verbondenheid, doet het niet alleen
Door allemaal ons steentje bij te dragen,
Bouwt Liefde aan vrede steen voor steen …

Iedereen een warme kerst en een liefdevol nieuwjaar.

 

van de redactie, Ellen Winnubst