Ter Overweging

Woord van Diaken Henk Schrader

Beste parochianen,

in november hebben wij in alle kerken het diaconaal weekend gevierd. In die vieringen staan we altijd stil bij de mensen die in de knel zitten. Elk jaar kiezen we een goed doel uit, waarvan we denken dat die betreffende stichting daarmee mensen in nood kan helpen. Dit jaar hebben wij gekozen voor de stichting ‘Gasterij in de boomgaard’ uit Sint Maarten.

Het is een plek waar mensen weer even op adem kunnen komen, na bijvoorbeeld een burn-out, een partner te hebben verloren enz. Een paar weken daarvoor heb ik, samen met drie vrouwen van de PCI’s van de gezamenlijke Trinitas-parochies, de Gasterij bezocht. We waren allemaal onder de indruk hoe warm we door Gon (een van de begeleiders) werden ontvangen.

Met alle liefde vertelde ze over het werk en met alle liefde liet ze ons de kamers zien waar mensen kunnen verblijven. We hopen dat Gon en haar man Jos dit werk nog heel lang mogen blijven doen. Waar ik ook van onder de indruk was, was de Taizé-viering in Den Burg. Al vijftien jaar worden op Texel ’s zomers Taizé-vieringen gehouden en het idee werd geopperd om dit ook in de winter te gaan doen. Voor als u niet weet wat Taizé is. Taizé is een plaats in Frankrijk waar jaarlijks duizenden mensen naartoe gaan voor ontmoeting en bezinning. Een oecumenische ontmoetingsplaats waar iedereen welkom is.

Veel kerken in de wereld bieden deze vorm van viering aan, zoals deze gehouden worden in Taizé; vandaar dat ze Taizé-vieringen genoemd worden; oecumenische vieringen met kaarslicht, stiltes, liederen uit Taizé, gebeden en meditatieve teksten. In de Johannes de Doper Kerk in Den Burg, werd nu dus deze Taizé-viering gehouden. Ik mocht samen met Bram Guiljam, die deze diensten al jaren doet, voorgaan. Het was spannend die avond. Hoeveel mensen zouden erop afkomen? We hadden twee rijen stoelen neergezet, met in ons achterhoofd, dat we er altijd wel meer stoelen bij konden zetten. Dat was nodig, want er kwamen bijna vijftig mensen op deze viering af.

Ik werd weer geraakt door de elementen waaruit een dergelijke viering opgebouwd is: de stilte, de liederen, de teksten, de gebeden, maar ook zeker de momenten voor jezelf. De kerk heeft achter de laatste kerkbanken een glazen wand. Daarachter hebben we de viering gehouden. In het middenpad van de kerk waren op de uiteinden van de banken waxinelichtjes gezet en op het altaar brandde licht, zodat het kruis goed te zien was. Dit raakte velen. Het was indrukwekkend om te zien hoe de waxinelichtjes, in de donkere kerk, een weg naar het kruis baanden.

Iemand zei me na afloop dat er de weg naar het Licht in werd gezien. Wat prachtig, zeker ook nu we in de Advent zitten. De voorbereidingstijd op Kerstmis, waarin we iedere week weer een licht ontsteken, teken van hoop in de duisternis. Dat het Licht ons mag verlichten.

Ik wens u een mooie Adventstijd toe en een Zalig Kerstmis en een Zalig Nieuwjaar.

Henk Schrader, diaken