Ter overweging

Beste parochianen,


Als wij terugkijken op de afgelopen periode, vanaf februari, kunnen we vaststellen dat alles qua vieringen weer meer
normaal geworden is. We hebben bijzondere momenten in onze parochie(s) gehad zoals: Pinksteren, Hemelvaart, Eerste
Communie, Vormsel en ook vieringen als huwelijk, doopsel en andere bijzondere feesten. Hiernaast waren er ook minder
mooie momenten in onze parochie(s), zoals uitvaarten of de herdenking van dierbaren die van ons zijn heen gegaan. Dit
alles hebben we als kerkgemeenschap samen beleefd. Want het is precies zoals onze bisschop Mgr. Hendriks op zijn
website ‘Arsacal’, in zijn preek op Sacramentsdag schrijft onder het kopje: ‘Waarom samen komen.’ Hij schrijft daar:
‘We zijn geroepen om bijeen te komen, als gemeenschap betrokken te zijn. Jezus heeft gewild dat we samen kerk
zouden zijn; de leerlingen waren bijeen toen de heilige Geest op hen neerdaalde, ze waren samen toen de verrezen Heer
verscheen, ze ontmoetten de Heer in de gemeenschap van de Kerk.’

Alle momenten van vreugde en verdriet, van eenheid en samenzijn, dat alles kunnen wij zien als een ervaring van de
geest van God in ons leven. Want God is altijd bezig in het leven van de mensen. Hij gaat niet op vakantie. Ook als wij
soms denken dat Hij afwezig is, Hij is altijd met ons, ook als wij het niet merken: Hij is er altijd.
Nu ik hier over ‘vakantie’ schrijf wil ik daar nog even wat dieper op in gaan. Hopelijk krijgt u binnenkort allemaal
vakantie. Tijdens de vakantie gaan we een periode in van rust en ontspanning. En sommigen hebben de mogelijkheid om
dan naar het buitenland te gaan, naar Spanje, Italië, Griekenland. Anderen blijven in Nederland en ook in eigen
land, in het Zuiden en Noorden, Oosten en Westen, zijn ook mooie plekjes vinden.
Zelf kon ik wegens corona pas na twee jaar van afgelopen eind april tot eind mei weer eens naar mijn familie in
Honduras. Daar heb ik van alle momenten met hen kunnen genieten; ook van het lekkere eten, het mooie weer enz. Dat
is heel mooi geweest.

In deze periode van vakantie, bestaat er ook een ‘kerkelijk liturgische tijd’. Deze kerkelijk liturgische tijd noemen wij: Tijd door het jaar. In deze ‘tijd door het jaar’ die weer begonnen is na Pinksteren, vervolgen we de liturgische tijd na de Kersttijd en vóór de Veertigdagentijd. U kunt dat zien in de liturgieboekjes van de zondag. Daar wordt steeds bovenaan
vermeld welke zondag er gevierd wordt. Wij zijn met deze tijd door het jaar.
Maar wat kunnen we inhoudelijk zeggen over deze tijd door het jaar? We noemen het een ‘gewone tijd’ dit ter
onderscheiding van de Advent, de Kersttijd, Veertigdagentijd en de Paastijd, dit zijn de ‘bijzondere tijden’. Toch valt er ook in de ‘gewone tijd’ heel veel te vieren. Het is een tijd waarin wij de rijkdom, de blijdschap en de genade van ons geloof op een eenvoudige manier kunnen beleven. Het centrum is Jezus Christus zelf, die ons steeds weer verzameld om God te bedanken. We komen ook samen om zijn zegen te vragen, voor onszelf, of onze families. Samenkomend in de kerk kunnen wij de kracht van de heilige Geest, ontvangen, om de moeilijkheden van het dagelijkse leven aan te kunnen. En vooral de zekerheid te verkrijgen dat Hij elk moment van ons leven met ons is. Bidden wij dan tot God onze Vader om ons te zegenen, te
beschermen en te helpen in de komende tijd. Dat wij, waar wij ons ook bevinden, Hem gedenken en bedanken, voor
alles waarvan wij mogen genieten, voor alles wat Hij ons dagelijks geeft.

Een gezegende tijd voor u allen, tijdens uw vakantie en tijdens uw werk.

Pastoor Ivan.